✏️Y STORY: "33 жилд байгаагүй медаль""Манай аймаг сүүлийн 33 жилд улсын физикийн олимпиадаас медаль аваагүй гэдгийг сонсоод их гайхаж, тэр чинээгээрээ их айсан. Энэ олон жил авч чадаагүй юм чинь би л авав гэж дээ гэж бодож байснаа нуугаад яах вэ."Сайн байцгаана уу? Намайг Б.Мөнхдалай гэдэг. Физикийн хичээлээр олимпиадад орохоор шийдсэн тэр өдөр өнөөг хүртэл надад тохиолдсон бүхий л зүйлсийн эхлэл нь байсан юм шиг санагддаг. Миний физикийн хичээлээр хичээллэх болсон шалтгаан их сонин. 9-р ангийнхаа намар энгийн л нэг өдөр хичээлээ тараад сургуулийн хаалгаар гарч байхад “Мөнхдалай!” гээд нэг хүн дуудлаа. Эргээд хартал манай физикийн багш байсан, би ч мэндэлчхээд яагаад дуудсаныг нь асуутал надаас "Математик уу, Физик үү?" гэж асуудаг юм байна. Тэр үед намайг "Олимпиадад бэлдэх үү?" гэж асууж байгааг нь би гадарлаад шуудхан л “Физик” гээд хариулчхаж билээ. Хэдийгээр би үнэхээр дуртай, сонирхолтойдоо физикийг сонгоогүй ч “Физик ер нь юуг судалдаг юм бэ?” гэдгийг сониучирхан, үүнтэй холбоотой зүйлсийг уншиж, багшаасаа сонсож ойлгосны дараа миний сэтгэлийг физикийн шинжлэх ухаан хамгийн ихээр татаж буйг мэдэрсэн юм. Хорвоо дэлхий дээр оршиж буй бүхий л зүйлсийг судалж, нууцыг нь тайлж чадах тэр агуу потенциал, чадвартай зүйл бол физикийн ухаан. Мэдээж эргэн тойронд өрнөж байгаа бүх үзэгдлийн цаад мөн чанар, утга учрыг нь ойлгох шиг кайфтай зүйл энэ дэлхий дээр ховор л болов уу.Анх бусдын л адил өөртөө итгэлгүй байсан ч хийгээд байвал сайжрах байх, өөрийгөө сориод үзье гэсэн бодолтойгоор энэ аяллаа эхлүүлж байлаа. Өдөр хоног өнгөрч, хуучирсан хэдэн номуудаа эргүүлж, тойруулж, ямар нэг юм сурчих юмсан даа гэж хэрэндээ л хичээдэг байсан сан. Хичээл амарч, өвлийн амралт эхэлсний дараа жинхэнэ утгаараа олимпиадын бэлтгэл гэж юу байдгийг мэдэрч эхэллээ. Өвлийн өглөө нар дөнгөж хөөрөх цагт гэрээсээ гарч, харуй бүрийгээр, тэсгэм хүйтэнд гудамжны нохой хуцаж эхлэхтэй уралдаж гэр лүүгээ явдагсан. Орой унтахынхаа өмнө дахиад л 1-2 цаг нэмэлтээр сууна. Миний хувьд төгсөх ангийн сурагч, хичээвэл улсын олимпиадад оролцох боломж олдохоор байсан тул өвлийн хүйтэн, харанхуйгаар шалтаглах эрхгүй, цас шуурна уу, жавар хурна уу хамаагүй заавал сургууль дээрээ очдог байлаа.Миний бэлдэх арга ерөнхийдөө бол олимпиадын эмхэтгэл номуудаа хөнгөнөөс нь хүнд рүү нь бодох гэж оролдоод, чадахгүй бол бодолтыг нь хараад, шууд хуулж бичилгүйгээр өөрөө санаж байгаагаараа тэр бодолтыг хийх гэж оролддог арга байсан. Үүний дараа өөрөөсөө бяцхан шалгалт авна. Хэрвээ би бодож чадвал үнэхээр ойлгосон гэсэн үг, харин чадахгүй байвал худлаа бодолтыг нь хуулаад биччихсэн л гэсэн үг. Ингээд бодож чадаагүйгээ дахиад бодох замаар явсаар бүгдийг нь бодож чаддаг болсныхоо дараа дараагийнхаа түвшин рүү ахидаг байлаа. Сүүлд бодоод байх нь ээ энэ арга хамгийн үр дүнтэй нь байсан юм байна лээ. Мөн өдрийн турш ачаалалтай ажилласан тархиа амраах хамгийн сайхан арга нь агаарын сайханд амьсгал авч цээжээ тэнийлгэн өглөө, орой харих замдаа туулдаг байсан 2 км-ийн аялал байв.Хүсэн хүлээсэн эхний даваа урд минь ирчихлээ. Танихгүй анги, танихгүй хүүхдүүд, тамгатай цаас, олимпиадын бодлого. Тэр гуравхан цагт толгойгоо ямар ч үеэс илүү хамгийн сайнаараа ажиллуулахыг хичээж байсан. Цаг дуусаж, ноорог цаас, үзгээ аван өнөөх танхимаас санаа алдан гарч билээ. Одоо надад хийх нэг л зүйл үлдсэн. Хүлээх... Дүн гарах хүртэл маш их зүйлс толгойд эргэлдэж, ухаан санаа нэг орж, нэг гарч байсныг яана. Шагнал гардуулах ёслол эхэлж, 9-р ангийн төрлийг дуудлаа. Тэргүүн байранд Б.Мөнхдалай гэх нэрийг сонсоод чихэндээ ч итгээгүй. Тэрхэн зуур маш их баяр хөөр, тайвшрал, өөрөөрөө бахархах мэдрэмжийг мэдэрч чадсан ч, ард нь улсын олимпиад гэх хариуцлагатай ажил намайг хүлээж байсан юм.Бэлтгэлийн хугацаа богинохон байсан нь багш бид хоёрын санааг хамгийн ихээр зовоож билээ. Тэр үед манай аймаг сүүлийн 33 жилд улсын физикийн олимпиадаас медаль аваагүй гэдгийг сонсоод их гайхаж, тэр чинээгээрээ их айсан. Энэ олон жил аваагүй юм чинь би л авав гэж дээ гэж бодож байснаа нуугаад яах вэ. Нохойн дуу ойртож, багш нар болон оролцох хүүхдүүдийн хамт Говь-Алтай аймгийг зорилоо. Очсон өдрөөс л сандрал маш ихээр нэмэгдэж, хоолны дуршил буурч эхэлсэн нь сонин. Олимпиадынхаа нээлтэд оролцчихоод, эхний өдрийн бодлогодоо орлоо. Гэвч тэр дөрвөн цагт би хүссэн шигээ бодож чадаагүй ээ. Дуусаад гарч ирснийхээ дараа харамсаж байсан ч, хоёр дахь боломж байгаа гэж бас найдна. Дараагийн өдөр нь туршилтад орлоо. Чадахаараа хийсэн ч бас л хангалтгүй санагдаж, нэгэнт дууссан гэж бодохоор сэтгэл санаа навс унаж билээ. Аль хэдийн өөртөө итгэх итгэлээ алдчихсан байсан ч, юмыг яаж мэдэхэв гээд дүрэмт хувцсаа өмсөөд ёслолын танхим руу явсан юм. Дүүрэн хүмүүстэй тэр танхимд ороод шууд л сэтгэл түгшсэн бас айсан. 9-р ангийн шагналт байранд шалгарсан хүүхдүүдийн нэрсийг хүрэл медалиас эхлээд дуудаж эхэллээ. Байхгүй нь дээ гэж бодож суутал гэнэт л Өвөрхангай аймгийн Хужирт сумын… гээд зарлаж байна. Жинхэнэ баярлах, догдлох зэрэгцсэн тэр мэдрэмжийг бүр үгээр илэрхийлэхийн аргагүй. Тайзан дээр гарч, медаль зүүх тэр мөчид би үнэхээр чадчихлаа гэж үү дээ, өнөөх олон жил аваагүй медалийг нь би авчихлаа гэж үү дээ гэх бодол зурсхийн өнгөрөв. Тайзнаас буугаад багшдаа очиход “Мундаг хүүхэд” гэж хэлсэн нь сэтгэлээс ер гардаггүй. Дараа нь утсаар аав ээж хоёртоо би медаль авчихлаа гэж хэлэхэд сэтгэл зүрх ямар их догдолж байсан гээч. Одоо ч гэсэн тэр л үеийн энэ сайхан мэдрэмжийг үл мартагдана.Эргээд бодоход олимпиадад бэлтгэсэн тэр хэдэн сар миний хувьд маш олон уналт, босолтыг багтаасан, нөгөө талаар намайг тэсвэр, тэвчээр, сэтгэлийн тэнхээтэй болгосон мэт санагддаг. Гунигласан, баярласан, өөрөөрөө бахархсан, бас өөртөө гутарсан бүхий л мэдрэмж огтлолцсон 1050 цагийн бэлтгэл, 375 км-ийн явган аялал маань эцэстээ намайг хэн нэгнийг ялах биш өөрийгөө ялсан ЯЛАГЧ-ийг бүтээх боломжийг олгосон юм.

33 жилд байгаагүй медаль

Read articles, tips, and resources to help you learn, grow, and succeed. Explore our latest posts covering education, community, and personal growth

Blog – Insights, Tips & Resources for Learning and Growth

Explore articles, tips, and insights to help you succeed in learning, community building, and personal development.

33 жилд байгаагүй медаль

33 жилд байгаагүй медаль

Related Posts

Алс Хязгаараас Эхэлсэн Дурсамж

Санаанд Багтсан Зүйл Заяанд Багтдаг

“Сурсан Зүйлээ Аймагтаа Хэрэгжүүлээрэй” гэсэн үг…

Боломжийн Үүдийг Нээсэн Алдаа

Y Story: Төлөвлөгөө чухал байсан байж…